Bij mijn eerste studentenkamer hoorde een tuintje van 4 bij 10 meter. Dat was echt supertof! We zaten in het gras en konden gewoon in eigen tuin picknicken. Daar begon mijn interesse in tuinieren, maar een echte moestuin aanleggen deed ik pas toen we verhuisden naar de plek waar ik nu woon.
Bij ons huidige huis hoort een kleine stadstuin. In het begin vroeg ik me af hoe ik dat moest aanpakken; ik rommel zo graag in de tuin, maar daar was hier simpelweg de ruimte niet voor. Het wroeten in de aarde heb ik echt nodig. Tuinieren is voor mij een soort meditatie; mijn hoofd wordt er leeg van. Vlak na de verhuizing besloot ik daarom een volkstuin te huren. Inmiddels kan ik niet meer zonder. Als ik daar ben, vergeet ik even de dagelijkse beslommeringen. Een ander groot voordeel: in de tuin en in het tuinhuisje hoeft niets perfect te zijn. Het is een plek waar ik echt kan ontspannen.
Vervolgens stortte ik me vol overgave op het moestuinieren. Ik had al wel wat ervaring met tuinieren, maar groenten kweken bleek toch een heel ander verhaal. Mijn volkstuin zag er twintig jaar geleden uit als een weiland: 250 m² vol met kweekgras, zuring en brandnetels. Nadat ik een stuk grond onkruidvrij had gemaakt, plantte ik er mijn zorgvuldig voorgekweekte sperzieboontjes. Toen ik de volgende keer in de tuin kwam, waren ze verdwenen. Echt alles! Ik had er geen rekening mee gehouden dat ik niet de enige was die graag in de tuin kwam; ik bleek mijn perceel te delen met konijnen, kraaien, duiven en woelmuizen.
Om beter te begrijpen wat (en vooral wanneer) ik iets moest doen, kocht ik een boek over moestuinieren. Een exemplaar met duidelijke plaatjes over het verbouwen én beschermen van groenten. Moestuinieren kent veel jargon, maar de illustraties lieten precies zien wat termen als ‘aanaarden’ of ‘poten’ betekenden. Ondanks de informatie uit het boek bleef het een proces van trial-and-error, maar vanaf dat moment ging gelukkig niet alles meer mis. Dat scheelde!
Inmiddels kweek ik een mix van allerlei soorten groenten en kruiden. Natuurlijk heb ik de klassiekers zoals peterselie, rucola, sperziebonen en courgettes, maar ik kies ook graag voor planten die net even anders zijn. Denk aan roze tuinboontjes of grijsgroene Italiaanse pompoenen. Veel van mijn groenten hebben de kleuren van de regenboog, zoals de kleurrijke stelen van snijbiet, bonte radijsjes en bieten. Ook heb ik roze bosuitjes, gele frambozen en de lekkerste pruimen (Reine Claude) ter wereld. Daarnaast zaai ik elk jaar eetbare bloemen, zoals Oost-Indische kers en komkommerkruid.
De herfst is mijn lievelingsseizoen, vanwege de geuren, de kleuren en de rijke smaken. De grote oogst, maar ook het verval. De herfst is een tikkeltje dramatisch en daar houd ik van. Buiten ziet het er prachtig uit en ik word dan ook erg blij van de pompoenen. Je kunt ze lang bewaren en ik maak er de meest uiteenlopende gerechten mee: van taart en wafels tot hummus en lasagne. Die smaak verveelt nooit!
Ik startte mijn blog in 2009 om mijn vorderingen in de tuin vast te leggen. In het begin was het zwaar en keek ik naar oude foto’s om te zien dat mijn inspanningen toch resultaat opleverden. Op momenten dat ik het even niet meer zag zitten, bladerde ik door mijn eigen blog en zag ik dat het eigenlijk best meeviel; het jaar ervoor was het immers nog erger!
Na een jaar of vijf had ik het onkruid redelijk onder controle en vond ik het minder boeiend om telkens te herhalen wat ik gezaaid had. Langzaam begon ik meer recepten te posten waarin ik de oogst uit de tuin verwerkte. Ik ontdekte hoe leuk het was om gerechten te fotograferen, al vond ik dat in het begin best lastig. Hoe zet je eten smakelijk op de foto? Omdat ik een opleiding fotografie heb gedaan, vond ik van mezelf dat ik het beter moest kunnen. Ik heb mezelf destijds flink achter de broek gezeten en ben gaan oefenen met licht en compositie. Groenten uit de tuin zijn immers prachtige stillevens: vaak nog met wat klei aan de wortels en hier en daar een ruw plekje. Veel karaktervoller dan groenten uit de winkel en ontzettend fotogeniek.
Heb je een vraag of opmerking? Stuur een mailtje naar info [at] etenuitedevolkstuin.nl.